21 February 2011 the Mother Language day

تم ظلم کی حد کو پار کرو
ہم صبر کا دامن تھامے ہیں
تم لاکھ جھوٹے دعوےٰ کرو
ہم سچ کو جانتے ہیں
تم آؤ ہم کو قتل کرو ہماری تہذیب پر ڈاکہ ڈالو
ہم اپنی شہادت مانگتے ہیں ہم اپنی شہادت مانگتے ہیں
تم چور ہو تم اُچکے ہو تم بھٹکے ہو منزل سے
ہم اپنی منزل کو پہچانتے ہیں ہم سرائیکیت کو جان چُکے ہیں
تم رنجیت سِنگھ کی آل سے ہو تم رنجیت سِنگھ کی آل سے ہو
ہم فکر فریدی مانتے ہیں ہم فکر ہوشو شیدی مانتے ہیں
ہے جان ہماری قرض احمد خان کھرل ہے سوچ ہماری فکر فرید
اِس جان کی حفاظت کیا کرنی یہ جان تو ہم نے دینی ہے
تم کتنے مظفر خان مارو گے تم کتنے ہوشو شیدی مارو گے
یہ ساری قوم ہوشو شیدی ہے یہ ساری قوم فکر فریدی ہے۔

ڳودا گیری
اُٹھو سُجاک لوکو
ڳھبرو تَے شیر لوکو
ظالم دے ہَتھ کوں روکو
اُٹھو دلیر لوکو
وسبے دا ماݨ لوکو
میݙی سُجاݨ لوکو
ظالم دے ہَتھ کوں روکو
میݙا وطن وچیندے
میݙا چمن وچیندے
ہائے ہائے اَمن وچیندے
باغِ عدن وچیندے
وسبے دا بھاگ لوکو
ظالم دے ہَتھ کوں روکو
اُٹھو دلیر لوکو
ظالم دے ہتھ کوں روکو

میݙے شہر دے ٻالو
تُساں وی اکھیں ٻھالو
سینے تے برف رکھو
اپنا کُئی ظرف رکھو
سوچے دا باغ ݙیندا
اپݨا دماغ ݙیندا
ریشم خیال ݙیندا
دھرتی دے حال ݙیندا
سیاست دیاں ہن دُکاناں
ھِ سِیل بارا آنے
سیاست دیاں ہن دُکاناں
ھِ سِیل بارا آنے
دھرتی کوں لُٹ کے کھادے
اساݙے تاں حکمراناں
سیاست دے سارے لارے لارے وی ہن اُدھارے
سیلاب آڳیا ھِ دھرتی دے سِر تے یارو عذاب آ ڳیا ھِ
سیلاب آڳیا ھِ نندراں اُکھڑ ڳیا ہن
اچھا سیلاب دے وچ اساکوں شعور آ ڳئے
اچھا سیلاب دے وچ اساکوں شعور آ ڳئے
جی ہاں شعور آ ڳئے جو اساں غریب سارے ھِ کیکوں کتنے پیارے
ݙیکھو!سیلاب دے وچ ایجھے عذاب دے وچ
اساݙے جاگیر دارے زار تے وڈیرے اساکوں پھیرائنیں دیرے
پیریں تے ہتھ رکھائنیں ہِک جُنج دی روٹی کیتے
پیریں تے ہتھ رکھائنیں
سُݨو! سُجاک لوکو ظالِم دے ہتھ کوں روکو۔
کُوٹھیں کو اپ چَتھو
ڳودیں کوں گھاہ نہ ڳھتو
ڳودے دا دیرہ چھوڑو
ظالم وڈیرہ چھوڑو
ہُݨ نہ ایاݨے تھیوو!
ہُݨ تاں سیݨاے تھیوو!
اُٹھو سُجاک لوکو
ظالم دے ہَتھ کوں روکو
سوچے دے کیتے یارو اساݙی اے جان لڳسی
ہُݨ تاں میدان لڳسی
اساڈا وسیب ہُݨ کارِ میدان بݨسی
ایں انقلاب دے وچ اساݙا وسیب ہی کامیاب تھیسی
ڳودے کوں ونج کے اکھو اساں سیݨائے تھی ڳئے
تیں کِنوں کائنہ پِنسو
داݨے نہ آ کے کائنہ گھنسو
ڳودے کوں ونج کے اکھو اساں سیݨائے تھی ڳئے
تیں کِنوں کائنہ پِنسو
داݨے نہ آ کے کائنہ گھنسو
ڳودے کوں ونج کے اکھو
مارے توں اساکوں بھاوے
بھاوے توں نہ بچاوے
وݙا توں ہاوے ڳودا
ہُݨ نہ اَساݙو نہ آوے
اساݙا تاں وطن ہوسی وسیب یارو
اساݙا مرݨ جیوݨ ہوسی وسیب دی خاطر یارو
اساکوں شعور آ ڳیا جی ہاں شعور آ ڳیا
پچھلا رواج ختم
ڳوندے دا راج ختم
ڳودے دی ڳالھ ختم
مرسی تاں تے بھاوے جیسی
کَل دا ہک ہک ٻال وسیبی رنگ وچ رنگیسی
انقلاب آسی آنقلاب آسی
وسیب انقلاب دا سَرخیل ٻݨسی
وسیب وچ چندر ضرور نکلسی
ایں چندر دا سوجھلا ضرور پاکستان کوں منور کریسی
ایں چندر دا سوجھلا ضرور وسیب کوں منور کریسی
اے چندر وسیب دا سُہݨپ بݨسی
اساں ایں چندر دے علاوہ کہیں کوں نیں ڄاݨدے
اساں اپݨے وسیب دی مہار کہیں ٻے دے ہَتھ کائنہ ݙیسو